Banyonuzdaki kızılötesi ısıtıcıların tehlike yaratmasını önleme yöntemleri
Kızılötesi ısıtıcıyı banyoya koymak, temelde elektronik cihazları buhar odasına koymaya benzer. Burası yüksek nemli bir alan olduğundan, dikkat edilmezse kısa devreler veya topraklama sorunları meydana gelebilir.
Doğru yalıtımın kullanılması
Asıl sorunlar genellikle bağlantı noktalarında ortaya çıkar. Özellikle güç kablosunun kuvars tüpüne temas ettiği yerlerde sorunlar yaşanır. Bunun önüne geçmek için hermetik olarak mühürlenmiş uç kapaklar kullanılır. Bunları, buharın elektrot muhafazasına sızmasını engelleyen hava geçirmez koruyucular olarak düşünebilirsiniz. Ayrıca burada standart lambalar kullanılamaz; uygun IP derecesine sahip bir kaplama gereklidir. İç kabloların kuru kalmasını sağlamak için silikon contalar ve su geçirmez kablo bağlantı parçaları kullanılır.
Vazgeçilemeyecek bir nokta: Gövdenin topraklanması Eğer mühür bozulursa, akımın hemen kesilmesi gerekir; aksi takdirde tüm gövde tehlikeli bir hale gelebilir.
Kaliteli malzemelerin seçilmesi
Kuvars cam en yaygın tercihtir, ancak asıl farkı yaratan şey kaplamadır. Sert su minerallerinin birikmesini engelleyen özel kaplamalar kullanılır. Aksi takdirde camda “sıcak noktalar” oluşur ve bu da cihazın hasar görmesine neden olur. Bir de kablolar vardır. Standart PVC kablolar bu koşullarda işe yaramaz; ısı ve nem altında erir veya çatlar. Bu yüzden ısıya dayanıklı silikon veya PTFE kablolar kullanılır.
Tercihler arasındaki denge
Su geçirmezlik elbette bir bedel gerektirir. Tamamen mühürlenmiş bir cihaz, açık hava tipi ısıtıcılara kıyasla daha büyüktür. Ayrıca pasif hava akışı da azalır. Nemin içeri girmesini engellemek için cihazın iç kısımları biraz daha sıcak çalışır. Bunu önlemek için termal kesme anahtarları daha erken devreye girer. Böylece gövde aşırı ısınmaz. Ve tabii ki, her zaman GFCI ile bağlantı kurulmalıdır. Bu, hem güvenliği sağlamak hem de ıslak ortamlar için gerekli olan standartlara uyum sağlamak için tek yoludur.