Dlaczego używamy kwarcu odpornego na eksplozję w grzejnikach łazienkowych? Łazienki stanowią prawdziwy koszmar dla urządzeń do grzania. Jest tam gęsta para, kapanie wody, a temperatura może gwałtownie zmieniać się od lodowatej do wrzącej w ciągu sekund. Gdy włączymy grzejnik podczerwieni, lampka kwarcowa w jego wnętrzu staje się niezwykle gorąca. Wyobraźmy sobie teraz jedną zimną kroplę wody, która trafi na tę rozgrzaną tubę. Przy zwykłym szkle to powód do głośnego dźwięku i rozprysków szkła po podłodze. Wtedy właśnie przydaje się kwarc odporny na eksplozję. Nie dajmy się przestraszyć nazwie. Nie mówimy tu o bombach. Chodzi tu o ochronę przed „szokiem termicznym”. Szkło jest specjalnie opracowane tak, aby wytrzymać gwałtowny skok temperatury od 20°C do 800°C bez pęknięć. Ponadto jest tak obrabiane, że nawet w najgorszym przypadku szkło nie rozpryska się wszędzie. Pozostaje nierozbite. Najlepsze jest to, że te grzejniki używają krótkofalowej podczerwieni. Zamiast ogrzewać całe chłodne powietrze w pomieszczeniu (co zajmuje mnóstwo czasu), ciepło przechodzi prosto przez szkło i dociera do skóry. To natychmiastowe efekty. Wystarczy wyjść spod prysznica, a już jesteśmy ciepli. Nie trzeba czekać, aż całe pomieszczenie się ogrzeje. Ale trzeba uważać przy montażu. Te tuby wytwarzają ogromną ilość ciepła w małej przestrzeni. Jeśli wentylacja jest zatkania lub reflektory są stare i pokryte kurzem, pojawią się problemy. Widziałem już przypadki, gdy obudowy się wykrzywiły, a przewody stopiły – po prostu dlatego, że ciepło nie miało dokąd pójść. Kilka wskazówek dotyczących montażu: Sprawdź uszczelki. Naprawdę. Tuba może być wytrzymała, ale twoje połączenia elektryczne nadal boją się pary. Użyj przewodów odpornych na wysokie temperatury. Proszę, nie oszczędzaj na konektorach ani nie używaj zbyt niskiego napięcia. W przeciwnym razie doszczętnie zniszczysz drogą tubę. Jeśli wszystko zrobisz dobrze, masz grzejnik, który naprawdę funkcjonuje.